Ruben Hoogland heeft de rapste benen.

20190217-VJC03

Nadat de eerste voorjaarscompetitie door gladheid geen doorgang kon vinden en vorige week de deelnemers tot aan het bot verzopen raakten, kon er zondag 17 februari eindelijk eens over echt voorjaarsweer gesproken worden. Het was heerlijk weer, de zon scheen uitbundig en zelfs de wind voelde lenteachtig aan. 45 renners mochten we bij De Spartaan verwelkomen en er kon daardoor met een aparte A- en B-groep gestart worden.

 

Voor we naar de koers gaan wil ik het toch nog even hebben over de koers van 10 februari. Het was hondenweer, de regen droop langzaam uit de lucht en de renners werden doordrenkt met een alle warmte onttrekkende ijswaterspray. In deze race viel 15 minuten voor het einde de slag. Acht man reden weg en de rest van het peloton was gezien. Vanuit deze groep reed Tijn Voerman vijf rondes voor het einde weg, hij leek het te gaan halen maar vlak voor het eind werd hij alsnog door de achtervolgers gegrepen. Wander van der Wal kwam als eerste over de finish maar ja, geen chip en dus geen prijs. Daarom als winnaar uitgeroepen Joeri van Delft met daarachter Tijn Voerman en Daan Hilbers. Petje af voor Tijn en Daan die onder leiding van Guido weer een grote stap lijken te hebben gemaakt.

Ok, terug naar de race van 17 februari. Prachtig weer en een paar brommers aan de start. De deelnemers zouden dus normaal gezien aan de bak moeten. Joeri vloog vanuit de start er furieus vandoor, alleen dit keer zat heel het peloton in zijn wiel en gebeurde er niet zo veel. De gaatjes werden netjes dichtgehouden en niemand reed weg of werd op een ongewild gat gezet.

De wind stond op het lange rechte eind pal tegen. Op de kant zetten ging niet en alle aanvalspogingen werden hier uiteindelijk te niet gedaan. Kees Pameijer zoals altijd zeer actief, probeerde het regelmatig en één keer leek hij zes man mee te krijgen. Maar het gaatje was op start-finish niet groot genoeg en in één poef werd het gat op zijn groepje dicht gereden.

Na 30 minuten koers raakte de fut er een beetje uit, het B-peloton was net ingehaald en vervolgens houden de A-mannen de benen stil. Niet zo leuk voor de B-renners want die kregen continu te horen dat ze de A’s moesten laten rijden. Hoe dan hoorde je ze bijna afvragen? want de A’s stonden zowat stil. Niet voor lang, de jongens van Guido gooiden de knuppel in het hoenderhok en er werd weer gas gegeven. Uiteindelijk gebeurden er niet zo heel veel meer in de koers, soms moest er een renner lossen, soms probeerde er iemand weg te rijden maar aan het eind bleef alles samen.

Na 1 uur en 15 minuten werd het bord op 3 rondes gezet en werden de stellingen ingenomen. Iedereen leek het op een sprint aan te laten komen en iedereen keek naar Kees. Kees liet het tempo steeds verder zakken maar niemand die overnam in die laatste ronde. Vlak voor het ingaan van de laatste bocht kwam dan de geweldsexplosie. Kees, Joeri, Mike Bronswijk, Thomas van het Klooster, Ruben Hoogland en André Mook gingen de sprint aan. Kees bleef lang aan de leiding maar uiteindelijk werd hij door Ruben Hoogland voorbij gepoeft, daarna kwam Joeri van Delft en André Mook ook nog langszij waarmee het podium vast stond. Winst voor Ruben, tweede plek voor Joeri en André op drie. Kees moest uiteindelijk met de ondankbare vierde plaats genoegen nemen.

Bij de B’s was er een kopgroep van drie man die acht  rondes voor het eind wegreden. Bij de B’s was het een zware koers waarbij het peloton in meerdere stukken was gebroken. De uitslag moet ik u schuldig blijven, excuses daarvoor.

U bevindt zich hier: Activiteiten Zomeravondcompetitie Verslagen Ruben Hoogland heeft de rapste benen.