ZAC nr 19 – Joeri van Delft voor de 7e keer op rij de beste

Het is alweer 2 dagen geleden dat de Tour de France in Parijs aankwam. Traditioneel staan dan de Tour toppers aan de start bij de diverse criteriums. Zo was er ook bij de Spartaan het 1 en ander geregeld. Jako Neeleman zou financieel garant staan om onze helden aan de start van de dinsdag ZAC te krijgen. Op het verlanglijstje stonden Tom Dumoulin, Dylan Groenewegen, Robert Gesink en John Degenkolb. Een prachtig deelnemersveld waar onze diverse lokale kanonnen hun handen vol aan zouden hebben. Wat er gebeurde weten we nog steeds niet maar de renners die kwamen opdagen heette: Tom de Vreede, Michel Groenewegen, Robbert Schaap en John Veerkamp. Bijna hetzelfde maar toch niet helemaal. Jako was de gehele avond niet bereikbaar en liet zich ook niet zien op de ZAC waardoor de organisatie in het ongewisse bleef.

De ZAC moest het dus doen met de lokale helden. Heb je het over lokale helden dan heb je het over Joeri van Delft. Hij wist al reeds 6 keer op rij de dinsdag ZAC te winnen. Ongekend die prestatie. Is hij nu zo goed of is de rest zo slecht? Ook comeback kid Tom de Vreede liet zich weer zien, hij was even van de radar verdwenen maar timmert voorzichtig weer aan de weg terug. Ook diverse Westlandse A-trimmers stonden aan het vertrek. Die mannen mogen dan wel zonder licentie fietsen maar dat is alleen maar omdat de 7 of 8 Westlandse criteriums zoveel geld op leveren dat menig eliterenner zijn licenties in de vuilnisbak gooit om vervolgens de show bij de A-trimmers te stelen. We zagen een Pim Groenewegen, een Johan Olsthoorn en een Ronald Barzilaij aan de start. Mannen die de show stelen in de Westlandse rondjes en nu de Spartaan mannen ook even het leven zuur zouden komen maken. Verder was de nummer 2 van het klassement Martijn Wiggers uiteraard present.

Er was dus kwaliteit genoeg. Ook bij de B’s genoeg rappe mannen. Dit ondanks de vakantie. Beide groepen konden apart starten. Heel even opperde een B-renner voor een gezamenlijke start maar dit werd door de jury niet toegestaan. Bij de B’s waren er meer als 10. Bij de A’s mee starten zou voor een aantal binnen enkele rondes einde koers betekenen. De b’s reden dus hun eigen koers. In de wedstrijd was al gauw duidelijk dat dit een goede beslissing was. Het A-peloton ging als een beest tekeer in de eerste rondes en passeerde de B’s al gauw voor een eerste keer en een half uur later voor een tweede keer. De kop groep van de A’s wist ze zelfs bijna voor een derde keer te pakken maar de B’s werden gered door de bel. Vanuit het A-peloton kreeg ik geen duidelijk beeld van de koers bij de B’s. Het leek een gesloten wedstrijd te blijven, er vielen wat mensen af die het tempo niet konden bij benen en uiteindelijk werd het een sprint. In deze sprint had Willem-Jan Molleman de rapste benen en pikte zo de 20 punten mee. Na hem vinden we Joost van Giesen op plek 2 en Sandro Quaranta op 3.

Dan de A’s. Geen tourtoppers aan de start maar genoeg mannen die Koers kunnen maken. Een aantal renners in vorm, een aantal mannen net terug van vakantie en wat voor mij onbekende mannen. Als net terugkerende vakantieganger kan ik melden, ze hadden geen medelijden. De turbo van onder andere Martijn Wiggers, Berend Gras, Tom de Vreede en Joeri van Delft bleef maar open staan. De ene snelle ronde na de andere werd eruit geknald. De vraag was dan ook niet of het zou breken maar wanneer het zou breken. Dit duurde dus langer dan gedacht. In het begin zaten er elke keer wel een paar rappe mannen niet bij. Zo was er na 12 minuten een grote groep weg maar dus zonder David van den Berg en Erik de Niet. Die reden dat dus wel weer dicht. Later zat Martijn Wiggers en Berend Gras er niet bij en dus weer hetzelfde laken en pak.

Er werd gezucht, gesteund en gekreund maar het bleef 50 minuten lang bij elkaar. En dan in 1 keer is er een gat. Iemand liet hem vallen, de eerste keer was Mark van Velthoven nog wel sterk genoeg om het dicht te rijden maar juist als hij de aansluiting heeft gemaakt viel er weer een gat en rijdt er 10 man weg. André Mook, Mark van Velthoven en nog een paar probeerde het nog dicht te krijgen maar de goede sterke mannen zaten vooraan en dan is het spel gespeeld. De benen van de achtervolgers zeiden plof en zo was de kopgroep van 10 weg.

In de kopgroep zat natuurlijk Joeri van Delft, Martijn Wiggers, Erik de Niet en Tom de Vreede. Ook David van de Berg, Rikkie Dijkhuizen, Kevin Hulsker, Roy Mols, Berend Gras en Michel Groenewegen zaten erbij. Ze hoefden alleen maar het tempo strak te houden om genoeg voorsprong te pakken om de rest niet meer terug te laten komen. De voorsprong was zo opgebouwd en vervolgens ging het rondenbord op 3. Het spel begon, maar werd pas echt op de wagen gegooid toen Erik de Niet in de laatste ronde een alles of niet demarrage plaatse. Niemand leek te reageren waardoor Joeri van Delft besloot om het dan maar zelf te doen, hij dichte het gat naar Erik, werkte even samen het laatste stuk om vervolgens er een machtige sprint uit te gooien en zodoende met meerdere fiets lengtes te winnen. Achter hem kon Tom de Vreede op gepaste afstand nog net Erik de Niet passeren en zo beslag op de tweede plaats leggen. Erik de Niet viel wel stil maar hield genoeg over voor plek 3 waarmee het podium compleet was.

Het was dus weer koers, een prachtige harde snelle koers ondanks de felle wind die er stond. Het is duidelijk te merken dat er heel veel mannen in bloedvorm zijn. De komende criteriums kunnen zich dan ook verheugen op prachtige wedstrijden als deze mannen aan de start staan. Volgende week zijn we er weer. Tot dan.

U bevindt zich hier: Activiteiten Zomeravondcompetitie Verslagen ZAC nr 19 – Joeri van Delft voor de 7e keer op rij de beste