ZAC nr 16 – 3 op een rij voor Joeri van Delft, Thijs Brugging voert sterk staaltje op.

Na weken van mooi weer achter elkaar was het deze dinsdag iets minder. Heel de dag motregende het een beetje en de wind liet flink van zich spreken. Nu kan je dit als heel somber ervaren maar in de avond was het gewoon droog bij 16 graden en windkracht 5. Geen enkele belemmering dus om op te fiets te stappen. Nu was de opkomst niet heel erg groot, maar ja dat kan je verwachten met de vele criteriums in deze weken, hij was echter groot genoeg om beide groepen apart te laten starten en hun eigen race te gaan rijden.

Bij de A’s zagen we een 19 renners groot peloton waaronder met Gaby Gieskens zelfs 1 dame in de gelederen. Bij de B’s zagen we ook ongeveer 20 renners waaronder een heel peloton nieuwelingen/ junioren van Ahoy. De Spartaanse pupillen van Guido Smit konden dus aan de bak om de Ahoy-mannen achter zich te gaan houden.

Er stond deze avond veel wind, op het holletje naar boven was die pal tegen en op het lange rechte stuk was die keihard mee. Veel kansen dus op een kansrijke ontsnapping mits de juiste mannen mee zouden zitten. Laat ik bij de B’s beginnen deze avond. Diverse mannen probeerde de koers te maken. Zo liet Jako Neeleman zich een aantal keer van voren zien om op deze manier iets te forceren. Hij kwam niet weg en het peloton bleef compleet. Toch laat deze man een enorme progressie zijn. 1 maand geleden werd hij namelijk nog regelmatig op 5 rondes gezet door het peloton. Goed bezig dus.

De Spartaan jeugd had er ook zin in. Siep, Daan en Noah probeerde het maar kregen geen ruimte. De mannen van Ahoy lieten zich ook niet onberoerd. Daar viel vooral de power van Thijs Brugging op. In rondje 13 net nadat het A- peloton voorbij was gekomen zei hij adios en ging alleen op avontuur. Thijs pakte 10 meter, hij pakte 20 meter, hij pakte 30 meter, en meer. Rondje na rondje bouwde hij zijn voorsprong uit. In zijn eentje fietste hij bijna gelijkwaardige tijden als die van het A-peloton. Wat de rest bij de B’s ook deed, ze kwamen niet dichter bij Thijs. Onverstoord bleef Thijs doorfietsen, 12 rondes lang met een gemiddelde van 40,5 km/u. De rest was uiteindelijk kansloos voor de overwinning want Thijs bleef het B-peloton 20 seconden voor. Wat een sterk staaltje van Thijs. Achter hem werd er nog gesprint. Van het peloton was Noah Cinjee de rapste, gevolgd door een chip loze waardoor Pieter Bekker voor het eerst een derde plaats en dus een premie wist mee te pakken.

Dan de A’s. Het peloton was niet zo groot met 18 man en 1 vrouw maar voldoende om er een mooie race van te maken. De nr1 (Joeri van Delft) en 2 (Martijn Wiggers) van het ZAC-klassement waren beide aanwezig. De nummer 3 (André Mook) was er ook maar de nummer 4 (Tim de Koning) ontbrak. Voor de eerste zaak om veel punten te pakken voor het geval dat. Gelijk is het mooi om te zien dan de 3 heren verschillende tactieken hebben. Zo moet Martijn met zijn ijzersterke conditie het echt van de ontsnapping hebben, kan Joeri afwachten op zijn sprint of mee in een groepje en het dan alsnog afmaken in de sprint en moet André het echt aan laten komen op de sprint.

Koers werd er gemaakt. Diverse mannen probeerde weg te komen. In 9 van de 10 gevallen zat Martijn daarbij maar telkens zat daar dan weer geen andere goede renner bij die hem verder kon helpen. Eigenlijk waren er een stuk of 7 renners die echt de koers maakte deze avond maar zaten ze qua timing telkens net verkeerd dat ze niet gelijktijdig weg waren. Gevolg. Ze reden elkaars gaten dicht en dan viel het weer hopeloos stil. Op iets van ¾ van de koers leek het spel dan daadwerkelijk op de wagen te komen. Martijn sprong weg met ik dacht Tim van der Stam. Op het stuk wind tegen ging André er achteraan en nam Joeri mee. De 4 kwamen samen en dan denk je dat het is gedaan. In het peloton waren ze echter wakker genoeg om koste wat het kost deze 4 heren niet te laten gaan en dus werd ook dit gat dicht gereden.

Als niemand weg komt dan gaat er gesprint worden. Het lange rechte stuk was wind mee. In feite kan je dan vanuit de bocht de sprint al aangaan. Niemand wilde op kop in de laatste ronde. Jan Gudde leek het te doen maar uiteindelijk was het André Mook die zich op kop van het peloton nestelde. Hij hield het tempo op de 40 zodat zie zelf ook niet onnodig energie verspeelde. Achter hem zaten Guido, Jan, Joeri, Jeroen en Tim om het juiste te wiel te stoeien. Langzaam werd het tempo verhoogd en zodra de laatste bocht gedaan was gooide André het gas vol open. In eerste instantie leek er niemand uit zijn wiel te kunnen komen totdat raket Joeri van Delft onderlangs voorbijschoot. Geen houden meer aan voor André. Eerste werd dus Joeri van Delft, André Mook werd tweede en daarachter was het Jan Gudde die derde werd. Martijn Wiggers, als anti sprinter zoals die zelf zegt wist de schade beperkt te houden met een 6e plek (wat in het klassement weer een 5e plek wordt want op P5 zien we weer eens alleen een chipnummer (zal Guido wel geweest zijn))

Al met al was het weer een prima koers avond bij de Spartaan waar eenieder op zijn eigen niveau mee heeft kunnen doen. Onze dank gaat weer uit naar de jury, de inschrijvers, het bar personeel, de EHBO en alle andere vrijwilligers. Volgende week zijn we er weer ook al is dan de zomervakantie begonnen. Tot dan.

U bevindt zich hier: Activiteiten Zomeravondcompetitie Verslagen ZAC nr 16 – 3 op een rij voor Joeri van Delft, Thijs Brugging voert sterk staaltje op.